Pallad

Pallad jest metalem szlachetnym z grupy platynowców. Jego historia jest stosunkowo krótka, ponieważ odkrył go w 1802 r. naukowiec brytyjski William Hyde Wollaston. Wyodrębnił on pallad z osadów powstałych po wydzieleniu platyny, ze związków metali z którymi ona występuje w stanie naturalnym.

Pallad jest metalem twardszym nawet od platyny. W 10-cio stopniowej skali Mohsa (używanej w jubilerstwie), jego twardość wynosi 4,8. Dla przykładu, w tej skali twardość srebra wynosi 2,5 do 3,0, twardość złota (jest nieznacznie miększe od srebra) wynosi 2,5, a twardość platyny wynosi 4,3.

Pallad jest srebrzystoszarym lśniącym metalem, o dość dobrych (chociaż trochę gorszych niż platyna) właściwościach plastycznych. Jest ciągliwy, kowalny i daje się dobrze walcować. Rozpuszcza się w wodzie królewskiej, kwasie azotowym, na gorąco w kwasie siarkowym, a rozdrobniony w kwasie solnym. Jego masa właściwa wynosi 11,97 grama/centymetr sześcienny, a temperatura topnienia wynosi 1552 stopnie Celsjusza.

Do wyrobu biżuterii pallad jest używany rzadko. Ma podobny do platyny wygląd, lecz gorsze od niej właściwości, przez co trudno mu z nią konkurować. Dlatego wyroby z palladu są na półkach sklepowych prawie niespotykane.

Pallad ma jednak inną cenną właściwość, bardzo przydatną w jubilerstwie. Już jego 16%-owy dodatek do złota powoduje jego odbarwienie na kolor biały. Jest więc używany jako składnik stopowy do wykonania stopów białego złota.

Do celów jubilerskich używa się palladu także w postaci stopu z innymi metalami. Zazwyczaj są to miedż i srebro. Mamy wtedy do czynienia z palladem jakiejś określonej próby. Przy czym próba określa nam minimalną zawartość kruszcu w jego stopie.
 
Polskie ustawodawstwo probiercze przewiduje dla palladu następujące próby: 999; 850 i 500.
 


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>